Projektant z bliska

Peggy Pawłowski

autorka kolekcji Gavroche
urodziła się i większość życia spędziła we Francji.
Studiowała psychologię i podróżowała po świecie.
Absolwentka Szkoły Artystycznego Projektowania Ubioru

Osiągnięcia:
Złota Nitka 2008 w kategorii Prêt à Porter
Pierwsze miejsce w konkursie Cracow Fashion Awards


Moda to dla Ciebie...
Kiedy mówimy o modzie, dla niektórych z nas jest ona jednoznaczna z pięknem. Powinniśmy jednak brać pod uwagę to, że skoro piękno
jest subiektywne, to i moda jest subiektywna. Zarówno dla kreatorów mody, jak i dla ludzi, którzy są jej odbiorcami. Moje własne poczucie piękna
to nie jest pogoń za modą. Piękno to nie tylko moda, to nie tylko to,
co narzucone. Z mody należy czerpać to, co jest „nasze", trzeba mieć odwagę, aby potrafić ją też odrzucić.

Kto lub co miało największy wpływ na Twoje spojrzenie na modę?
Bez wątpienia ogromny wpływ na to, jak postrzegam modę miała Szkoła Artystycznego Projektowania Ubioru. Przy jednoczesnym kształtowaniu i szlifowaniu mojego warsztatu, dała mi możliwość wyrażania mojego ja. Poznałam tam różne kierunki, sposoby i metody tworzenia, co dało mi możliwość poszukiwań samej siebie. Dzięki nieustannej pracy moje spojrzenie na modę zaczęło się krystalizować. Znalazłam tam wiele drogowskazów. Wciąż pobudzana i mobilizowana wyobraźnia prowadziła
mnie na ten właściwy tor - mój tor.

Co jest charakterystyczne dla Twoich projektów? Czy da się wyróżnić wspólny rys?
Cechą najbardziej charakterystyczną dla mojej kolekcji jest duch Gavroche'a - postaci z powieści Victora Hugo. Gavroche - mały chłopiec w za dużych, męskich spodniach. Z iskierką w oczach świadczącą o jego wyjątkowości i wewnętrznej sile. Takie są właśnie moje stroje. Łączę w nich szorstkość i delikatność tkanin. W połączeniu lekkości muślinów i ciężaru wełny odnajduję harmonię. Chcę pokazać, jak doskonały tandem stanowi połączenie męskiej surowości z kobiecą subtelnością.

Jaki jest wspólny rys Twojej kolekcji?
Moją kolekcję łączy przede wszystkim wspomniana postać Gavroche'a.
Ideę tę wyrażam właśnie poprzez luźne, męskie spodnie, których matowość idealnie współgra z delikatnym kobiecym ciałem. Dla podkreślenia tej idei, oscyluję między różnymi odcieniami szarości i czerni. Łączenie przeciwności dopełniam elementami asymetrii.

Opisz pracę nad swoją kolekcją. Pomysły, przygotowania, promocja...
Pracę rozpoczynam od znalezienia tematu, idei przewodniej. Kierując się nią, nadaję jej swój własny kształt. Podczas pracy nad moją kolekcją idea Gavroche'a była zawsze blisko mnie, ale nigdy mnie nie zdominowała. Najważniejsze jest, aby ten duch, ta wizja była zawsze blisko mnie. Pomysły przelewam na papier, szkicuję, dopóki idea nie nabierze kształtu. Aby jej nie zniekształcić, muszę dobrać idealne materiały. Jest to bardzo ważny i trudny etap, męczący, czasem dość mozolny, ale kluczowy i dlatego skłonna jestem szukać tego jedynego, nawet zagranicą.

Co chciałabyś robić za dziesięć lat?
Nieodwołalnie, dalej projektować. Tak widziałam siebie jako mała dziewczynka, tak widzę siebie teraz i za dziesięć lat. Z moim projektowaniem wiążę wiele marzeń. Najsilniejsze to stworzenie własnej marki, marki Peggy. Innej, charakterystycznej i cenionej. Gdy ją wykreuję, będę chciała stworzyć swoją szkołę projektowania ubioru, aby móc dzielić się pasją z innymi. Marzy mi się również wydawanie własnego czasopisma lub tworzenie programu o modzie. Nieśmiało wykraczam w tych marzeniach poza granice kraju. Francja, a może i inne kraje?

Która ze stworzonych przez Ciebie kolekcji była najważniejsza (dla Ciebie, dla mediów)?
Kolekcja Gavroche to moja pierwsza kolekcja dyplomowa. Na to pytanie będę mogła odpowiedzieć za parę lat, ale myślę, że ta kolekcja będzie zawsze dla mnie najważniejsza, gdyż otworzyła mi drogę do świata mody.

rg
Foto: Marta Zając
21 października 2008, godz. 13:42